Leefbaarheid In het project Eropaf worden inwoners van Enkhuizen bezocht en geïnformeerd. Er wordt hulp geboden om de problemen achter de voordeur aan te pakken.

Stelling: In Enkhuizen doet iedereen mee. Geen bewoner kan zich verschuilen achter de voordeur.



Wat vindt u?










foto: Spaarnestad Photo, SFA001015318 (Nationaal Archief)
Onderwerp: Leefbaarheid 0 reacties Tell a friend 908 Clicks Ongepast  

Stadsvisie Enkhuizen 2030

- uitkomsten van gevoerde discussies binnen de WMO-raad op 14 april en 25 mei 2009 -

 

  1. Enkhuizen wil op alle punten meer. Uiteindelijk zal dat leiden tot een betere kwaliteit van bestuurders.
  2. Echter: reeds om de ambities bereikbaar te maken, is een betere kwaliteit bestuurders een vereiste. Daarom aan de huidige bestuurders de opdracht te werken aan het vinden en trainen van jongeren die straks het stokje over kunnen nemen. De Jongeren Advies Commissie is – ook blijkens haar inbreng in sommige workshops - hiervoor al een soort kweekvijver.
  3. Kwaliteit van bestuurders is één ding; verdeling van macht is op z’n minst ook een aandachtspunt. Hoe krijgt de burger het gevoel de macht mede te dragen. Biedt informatica daarvoor de oplossing anno 2030?

 

  1. De sociale component moet breder dan alleen Enkhuizen. In 2030 zou er eigenlijk 1 gemeente West-Friesland moeten zijn om alle sociale aspecten goed te kunnen aanpakken. Kleinere gemeenten hebben de capaciteit en de expertise hiervoor niet in huis.
  2. Landelijk Rijksbeleid heeft een grote invloed op sociale zaken. Dat maakt dat je wel veel kunt willen als gemeente, maar weinig kunt plannen.

 

  1. Om een kans te hebben een Stadsvisie uit te voeren, heb je dekking van bovenaf (provincie, Rijk) nodig. Maar …. een heldere visie van onderaf kan bijdragen tot het verkrijgen van die dekking.
  2. Het is positief dat het college de bewoners van de stad om hun mening vraagt.

 

  1. Concrete punten die de WMO-raad een plaats wil geven in de stadsvisie 2030:

 

-     vergaande doorvoering van domotica  omdat in het streefjaar enerzijds de vergrijzing haar   hoogtepunt bereikt, anderzijds de ontgroening steeds verder doorzet met name in de zorgsector door meer parttime-werken en langere opleidingsduur

 

-          duurzaamheid in de breedste zin van het woord

 

-         participatie in de maatschappij

o       Personen met een beperking hebben recht op een behoorlijke levensstandaard voor henzelf en hun gezin;

o       De deelname van mensen met een beperking in het openbare leven wordt gewaarborgd;

o       Mensen met een beperking, ook kinderen, hebben gelijke rechten op deelname aan het culturele leven, vrije tijd en sport;

o       Mensen met een beperking hebben recht op werk, op gelijke voet met anderen b.v. gemeente als werkgever, gemeente  als opdrachtgever, reintegratie van mensen met een beperking; subsidiering clientgestuurde projecten.

o        Aandacht voor maatschappelijke participatie van alle bewoners, inclusief de ouderen

o       Mensen met een handicap moeten zonder drempels kunnen leven en moeten informatie krijgen in begrijpelijke woorden;

o       De gemeente dient er voor  te zorgen dat nieuwe geautomatiseerde informatiesystemen en dienstverlenende die beschikbaar zijn voor het publiek, van meet af aan toegankelijk worden gemaakt of kunnen worden gemaakt voor gehandicapten en ouderen.

 

-          wonen

o       Bouwen van levensloopbestendige woningen, zodat ouderen en/of gehandicapten niet meer hoeven te verkassen.

o        Betere huisvesting voor ouderen (veilige leefomgeving, alleen 1-persoonskamers met eigen bad- en slaapkamer in verpleeg- en verzorgingshuizen, integratie van ouderen in de wijken, etc)

o        Meer mogelijkheden voor kangoeroewoningen en vergelijkbare concepten

o       Mensen met een beperking mogen zelf kiezen waar ze willen wonen. De woning en woonomgeving zijn toegankelijk.

 

-          onderwijs

o       Iedere school moet open staan voor mensen met een beperking;

 

-          economische ontwikkeling

o        niet alleen inzetten op hoog gekwalificeerde mensen maar ook ruimte creëren voor de velen die op het middelbaar en lager niveau goed kunnen functioneren;

 

-          voorzieningen

o        Beschikbaarheid van eerstelijns gezondsheidszorg ook in de weekends

o        Een dependance van het West-Fries Gasthuis in Enkhuizen, met minimaal een polikliniek en verder diverse dagbehandelingsmogelijkheden

o        Een bibliotheek die aan alle eisen van de tijd voldoet

o       Mensen met een beperking kunnen zonder obstakels aan het verkeer deelnemen;

o       Goede vervoersmogelijkheden voor ouderen en gehandicapten;

o       Veilige woonomgeving voor iedereen; buurtconcierges e.d.; in het bijzonder voor die wijken van de stad waar veel ouderen wonen.

 

I. Reus heeft nog geen avatar op 8/4/09 door I. Reus
Onderwerp: Leefbaarheid 0 reacties Tell a friend 537 Clicks Ongepast  
Vroeger bemoeiden de mensen zich met elkaar. Als het niet goed ging met meneer Pietersen kwam de pastoor, de buurvrouw of de wijkverpleegkundige langs. Voor een gesprek, met een maaltijd of om de ramen open te gooien. Ook niet altijd leuk maar het voorkwam dat mensen in een isolement terecht kwamen.
Vanaf de jaren 60 werd eigen verantwoordelijkheid een groot goed. Mensen moeten zelf om hulp vragen, zelf het initiatief nemen. Dat kan en lukt niet iedereen. Sommige mensen komen daardoor het huis niet meer uit. Eenzaamheid, een laag inkomen, geestelijke problemen, vervuiling. Bovendien weet niet iedereen weet wat er aan hulpverlening en ondersteuning mogelijk is.
Als mensen in Enkhuizen zich weer op een goede manier om elkaar gaan bekommeren dan juich ik dat toe. De gemeente kan daarvoor prima het initiatief nemen om een project te starten. Maar uiteindelijk moeten wij het zelf gaan doen. Niet alleen ons eigen stoepje vegen, maar ook die van de buren. Dus richt de pijlen niet alleen op de mensen achter de voordeur maar ook op de mensen die kunnen aanbellen.